Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

Το Άρθρο 23 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας - Το θεμελιακό πρόβλημα της FYROM

Το Άρθρο 23 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας
Του Ν. Λυγερού


Πολλοί πολιτικοί της Ελλάδας φαίνεται όχι μόνο να μην έχουν διαβάσει την Ενδιάμεση Συμφωνία και ειδικά το Άρθρο 23. Έτσι θεωρούν ότι πρέπει να ακολουθήσουν κάποια δέσμευση αλλιώς θα υπάρξουν επιπτώσεις. Ας εξετάσουμε λοιπόν το δύο εδάφια αυτού του Άρθρου.
1. This Interim Accord shall enter into force and become effective on the thirtieth day following the date on which it is signed by the representatives of the Parties as set forth below.
Η Ενδιάμεση Συμφωνία είναι σε ισχύ μετά από τριάντα ημέρες. Η υπογραφή έγινε στις 13 Σεπτεμβρίου 1995. Και δεν υπάρχει τίποτα σε αυτό το επίπεδο.
2. This Interim Accord shall remain in force until superseded by a definitive agreement, provided that after seven years either Party may withdraw from this Interim Accord by a written notice, which shall take effect 12 months after its delivery to the other Party.
Αυτό το σημείο εξηγεί ξεκάθαρα ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία παραμένει σε ισχύ όσο δεν έχει αντικατασταθεί από μια οριστική. Κατά συνέπεια δεν έχει ημερομηνία λήξης. Επίσης μετά από 7 χρόνια κάθε Μέρος μπορεί να αποσυρθεί αφού προειδοποιήσει το άλλο. Και η ενεργοποίηση αυτής της απόφασης γίνεται μετά από 12 μήνες. Έτσι και να υπάρξει κάποιο πρόβλημα, η Ελλάδα εύκολα μπορεί να αποσυρθεί από την Ενδιάμεση Συμφωνία και βέβαια μπορεί να διατηρήσει τα ίδια της Δικαιώματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ ειδικά για το θέμα της αρνησικυρίας.

Το θεμελιακό πρόβλημα της FYROM

Του Ν. Λυγερού

Μπορεί πολλοί από τους δικούς μας να έχουν ξεχάσει τα Άρθρα της Ενδιάμεσης Συμφωνίας και γι' αυτόν τον λόγο ν’ αναρωτιούνται τι πρέπει να κάνουν, ενώ απλώς η ανάγνωση του Άρθρου 11 θα τους βοηθούσε να καταλάβουν γιατί η Ελλάδα έχει κυρίαρχη στρατηγική για τη διαχείριση και επίλυση του Σκοπιανού. Πρώτον η ακύρωση της Συμφωνίας που έγινε στις Πρέσπες , μας οδηγεί άμεσα στην Ενδιάμεση Συμφωνία που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη. Δεύτερον η απόφαση του Δικαστηρίου το 2011 για το βέτο που άσκησε η Ελλάδα αφορά το Άρθρο 11. Με άλλα λόγια η Ελλάδα αν αποσυρθεί από την Ενδιάμεση Συμφωνία όπως της το επιτρέπει η ίδια μετά από 7 χρόνια και με γραπτή επιστολή στη FYROM, βλέπε Άρθρο 23, δεν έχει πια καμία δέσμευση, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να μπλοκάρει την ενταξιακή πορεία της FYROM και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ διότι έχει το δικαίωμα αρνησικυρίας. Με άλλα λόγια τα Σκόπια επιδιώκουν μια νέα Συμφωνία γιατί ξέρουν πως η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τις δεσμεύσεις της ενδιάμεσης. Έτσι η απόρριψη της νέας Συμφωνίας θα έχει ένα πολύ αρνητικό αντίκτυπο στη FYROM. Έτσι η λεπτομερής ανάγνωση και κατανόηση του Άρθρου 11 δείχνει με πρακτικό τρόπο πώς μπορεί να λυθεί ο γόρδιος δεσμός του Σκοπιανού. H FYROM το ξέρει αλλά απ' ότι φαίνεται, ας το μάθουν και οι Έλληνες πολιτικοί.


Article 11

1. Upon entry into force of this Interim Accord, the Party of the First Part agrees not to object to the application by or the membership of the Party of the Second Part in international, multilateral and regional organizations and institutions of which the Party of the First Part is a member; however, the Party of the First Part reserves the right to object to any membership referred to above if and to the extend the Party of the Second Part is to be referred to in such organization or institution differently than in paragraph 2 of United Nations Security Council resolution 817 (1993).

2. The Parties agree that the ongoing economic development of the Party of the Second Part should be supported through international cooperation, as far as possible by a close relationship of the Party of the Second Part with the European Economic Area and the European Union.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου