Βυζαντινό κτίσμα στη Νίκαια της Βιθυνίας, πιθανότατα λουτρά, γνωστό ως «Ανάκτορο των Τσιγγάνων» (πηγή: Louis de Launay, «La Turquie que l'on voit», 1913 / Βιβλιοθήκη Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη)
Του Βλάση Αγτζίδη
Η πρόσφατη συνάντηση Πάπα και Πατριάρχη φωτίζει τη διαδρομή του Νέου Ελληνισμού και το βίαιο τέλος της ελληνικής κοινότητας από τους κεμαλιστές.
Ένα από τα γεγονότα που σημάδεψαν το τέλος του 2025 ήταν η συνάντηση του Πάπα Λέοντα ΙΔ’ και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στη Νίκαια της Βιθυνίας (σημερινό Iznik), με αφορμή τη συμπλήρωση 1.700 χρόνων από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο. Μια συνάντηση υψηλού συμβολισμού, που όμως λειτούργησε και ως αφορμή για την ανάκληση ιστοριών ξεχασμένων.
Στη Νίκαια, παρόντος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, περισσότεροι από 200 επίσκοποι διαμόρφωσαν τις βασικές πτυχές της χριστιανικής πίστης, οι οποίες έως σήμερα αποτελούν τον πυρήνα της χριστιανικής θεολογίας. Η περιοχή υπήρξε κομβική όχι μόνο για την εκκλησιαστική ιστορία, αλλά και για τη συγκρότηση του Νέου Ελληνισμού.


