![]() |
Εισαγωγή σε ένα αφιέρωμα μνήμης
Σειρά άρθρων: Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος- Η φωνή που δεν σιώπησε (1/6)
Του Νικόλαου
Μενελάου
Τέως Προέδρου Σωματείου Ταχυδρόμων Νομού Αχαΐας
Υπάρχουν πρόσωπα που δεν μένουν στο παρελθόν.
Υπάρχουν φωνές που, ακόμη κι όταν σιωπήσουν, συνεχίζουν να ακούγονται.
Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν υπήρξε απλώς Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Υπήρξε φαινόμενο εποχής. Πρόσωπο που αγκαλιάστηκε από τον λαό, αμφισβητήθηκε, πολεμήθηκε, αλλά ποτέ δεν αγνοήθηκε.
Σήμερα, 18 χρόνια μετά την εκδημία του, η φράση ακούγεται ακόμη χαμηλόφωνα – ή και δυνατά:
«Πού είσαι, Χριστόδουλε; Αν ζούσες, όλα θα ήταν αλλιώς…»
Δεν είναι νοσταλγία. Είναι αγωνία. Είναι το κενό μιας φωνής που μιλούσε με παρρησία για πίστη, πατρίδα, νέο άνθρωπο, Εκκλησία ζωντανή. Το ερώτημα δεν αφορά μόνο το πρόσωπο· αφορά το αποτύπωμα που άφησε.


