Κύρου Ανάβαση Η επιστροφή και το τέλος της εκστρατείας

 

Σειρά άρθρων: Κύρου Ανάβαση (9/11)

Του Νικόλαου Μενελάου
Τέως Προέδρου Σωματείου Ταχυδρόμων Νομού Αχαΐας

Η θέα της θάλασσας σήμανε για τους Μυρίους τη λύτρωση από τον άμεσο κίνδυνο, όχι όμως και το τέλος της περιπέτειας. Η πορεία μέσα από την Ασία είχε ολοκληρωθεί, αλλά η επιστροφή στον ελληνικό κόσμο αποδεικνυόταν πιο σύνθετη και πολιτικά αβέβαιη απ’ όσο θα περίμενε κανείς.

Ο στρατός παρέμενε μεγάλος, οπλισμένος και συγκροτημένος. Αυτό που άλλοτε αποτελούσε δύναμη επιβίωσης, τώρα γινόταν πρόβλημα. Οι ελληνικές πόλεις δεν έβλεπαν πάντα με ανακούφιση την άφιξη χιλιάδων ενόπλων ανδρών χωρίς σαφή πολιτική ένταξη.

Συντριβή Κούρδων: Δαμασκός-Άγκυρα τα πήραν όλα - Διάλυση SDF-''Διάδρομος του Δαυίδ'' τέλος

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ...ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ 2 ΗΓΕΤΕΣ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΝ ΑΛΛΑ ΑΝΤΙ ΑΥΤΟΥ ΥΠΗΡΞΕ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ (ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ) ΚΑΤΑΦΩΡΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΑΥΣΗΣ ΠΥΡΟΣ (ΕΔΩ ΒΛΕΠΕΤΕ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ, ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΜΕ ΟΛΑ ΤΕΛΙΚΑ...) ΜΕ ΕΝΤΟΛΕΣ ΑΝΩΘΕΝ (ΤΟΥΡΚΙΑ-ΤΟΜ ΜΠΑΡΑΚ) ΓΙΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΚΕΡΔΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟΥΝ ΑΛΛΑ ΝΑ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΣΤΗΣΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΜΗΧΑΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΓΥΜΝΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΚΟΥΡΔΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ ΝΟΜΑΔΕΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΕΜΑΘΑΝ ΟΤΙ "ΔΗΘΕΝ" ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ SDF ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥΣ ΔΗΛΩΣΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΣΦΑΓΙΑΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΤΕΣ...

ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΟΥ ΕΠΩΜΙΖΕΤΑΙ ΠΛΗΡΩΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΡΑΜΠ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΛΛΗΤΟΙ ΤΟΥ ΤΟ ΔΙΕΠΡΑΞΑΝ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝ ΛΕΥΚΩ ΕΠΙΤΑΓΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ, ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΡΙΤΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ, ΑΣΧΕΤΑ ΕΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΙΠΛΗ ΠΑΓΙΔΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ (Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΣΤΟ ΔΟΚΑΝΟ) ΚΑΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΕΤΟΙΜΟΣ ΓΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΕ ΤΟ ΙΡΑΝ...

Μάρκος Δράκος: “Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία”

 

Αγνή και μεγάλη μορφή ο Μάρκος Δράκος, κράτησε περήφανα τα ελληνοχριστιανικά ιδανικά που του μεταλαμπάδευσε η οικογένειά του, αψηφούσε κάθε κίνδυνο ακόμη και το θάνατο, και ριχνόταν μέσα στη φωτιά με πάθος για την ιδέα της Ένωσης με την Ελλάδα. Δεν πτοήθηκε από φυλακίσεις και βασανιστήρια, αντίθετα έζησε ώρες απόλυτης λευτεριάς στο αντάρτικο, στήνοντας ενέδρες, περιγελώντας το θάνατο ως την ημέρα που η προδοσία στάθηκε αφορμή της θυσίας του. Aπό μικρό παιδί διακρινόταν την αρετή του και για την πίστη του στο Θεό και την Ελλάδα. Πριν και μετά από κάθε μάχη έκανε την προσευχή του, διάβαζε και ανέλυε στους συναγωνιστές του την Αγία Γραφή.
Ο Μάρκος Δράκος με το ψευδώνυμο «Λυκούργος» ήταν η προσευχόμενη προσωπικότητα του Αγώνα. Κατά τις δύσκολες στιγμές της Οργάνωσης, γονάτιζε σε μια σκοτεινή γωνιά του κρησφύγετου και προσευχόταν στο Θεό. Τα παλικάρια του τον λάτρευαν. Τον είχαν για πρότυπό τους. Σαν τον καλό Σπορέα έσπερνε στις ψυχές τους τον καλό σπόρο, την Αλήθεια του Χριστού. Αγωνιζόταν με την προσευχή και με το άψογο παράδειγμά του βοηθούσε τα παλικάρια του να γίνουν ηθικές προσωπικότητες.