Του Νικόλαου Μενελάου
Τέως Προέδρου Σωματείου Ταχυδρόμων Νομού Αχαΐας
Η Επανάσταση είχε σωθεί.
Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου είχε αλλάξει την πορεία του Αγώνα.
Αλλά η Ελλάδα δεν ήταν ακόμη κράτος.
Δεν υπήρχε κυβέρνηση. Δεν υπήρχε διοίκηση. Δεν υπήρχε οργάνωση.
Η Ελευθερία είχε κερδηθεί με το αίμα.
Τώρα έπρεπε να οικοδομηθεί.
Και αυτό το έργο ανέλαβε ένας άνθρωπος.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας.
 |
Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Αβάρους το 626 μ.Χ. και η σωτηρία της Πόλης που αποδόθηκε στην προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου. |
Επαυξημένο άρθρο
Σημείωση: Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Alexander-Hellas και παρουσιάζεται εδώ σε επαυξημένη μορφή και με πρόσθετο εικονογραφικό υλικό.
Του Νικόλαου Μενελάου
Τέως Προέδρου Σωματείου Ταχυδρόμων Νομού Αχαΐας
Εισαγωγή
Το καλοκαίρι του 626 μ.Χ. η Κωνσταντινούπολη βρέθηκε μπροστά σε έναν από τους μεγαλύτερους κινδύνους της ιστορίας της. Η σωτηρία της Πόλης συνδέθηκε για πάντα με την πίστη των κατοίκων της στην Υπεραγία Θεοτόκο και με τον ύμνο που έμεινε γνωστός ως Ακάθιστος Ύμνος.
Αγάλλεται και πανηγυρίζει η Ορθοδοξία και σύμπας ο Ελληνισμός. Ξημερώνει η 25η Μαρτίου. Ημέρα που σηματοδοτεί την Ελευθερία του ανθρώπου. Ελευθερώνεται ο άνθρωπος από τα δεσμά της αμαρτίας και ο Έλληνας αποκτά την Λευτεριά του. Τον ευαγγελισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου και την έναρξη του αγώνα του 21 για την Ελευθερία πανηγυρίζει ο ελληνισμός πανταχού της γης.
