Ο Κυπριακός Ελληνισμός τιμά σήμερα με εθνικό μνημόσυνο εις τον τάφον του, τον μεγαλύτερο ήρωα της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας, τον Στρατηγό Γεώργιο Γρίβα - Διγενή, τον Αρχηγό της θρυλικής ΕΟΚΑ, με τη συμπλήρωση 52 χρόνων από τη μέρα που πέταξε με της δόξας τ’ αθάνατα φτερά στο Πάνθεο των Ηρώων του Ελληνισμού. Αυτόν που νεαρός ανθυπολοχαγός ανδραγάθησε στη Μικρασιατική Εκστρατεία, αυτόν που ως Επιτελάρχης Μεραρχίας πολέμησε το 1940-41 στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου τον Ιταλό επιδρομέα και αργότερα, κατά την κατοχή, τους Γερμανο-Ιταλούς κατακτητές της Ελλάδας, αυτόν που με τα Ελληνόπουλα της ιδιαίτερης πατρίδας του Κύπρου κατεξευτέλισε την τότε πανίσχυρη Βρετανική Αυτοκρατορία.
Ήταν 50 χρονών ο απόστρατος συνταγματάρχης του Ελληνικού Στρατού, Γεώργιος Γρίβας του Θεοδώρου, όταν άφησε τη ραστώνη της ήσυχης ζωής και ήρθε στην Κύπρο για να ηγηθεί του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα της ιδιαίτερης πατρίδας του. Ίδρυσε την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, τη θρυλική ΕΟΚΑ, και δρασκέλισε τα βουνά του Τροόδους, του Κύκκου και της Μαδαρής, έζησε με τα παλληκάρια την αντάρτικη ζωή, έστησε μαζί τους ενέδρες, γαλβάνισε το αγωνιστικό τους πνεύμα, τους εμφύσησε την αποφασιστικότητα, το θάρρος, την τόλμη και την πίστη στον δίκαιο αγώνα για τη λευτεριά της Κύπρου μας και την Ένωση με τη Μάνα Ελλάδα
Ήταν 27 Γενάρη 1974, όταν ο Γέρο Διγενής έφυγε με τον καημό ότι δεν αξιώθηκε να ζήσει την Ένωση, για την οποία αγωνιζόταν με πάθος μέχρι την τελευταία του πνοή. Το φοβερό μήνυμα του θανάτου του συγκλόνισε όχι μόνο τον Ελληνισμό της Κύπρου, αλλά και αυτόν της Μητέρας Ελλάδας. Πρώτος ο Μακάριος, μόλις πληροφορήθηκε τον «μισεμό» του Αρχηγού, εξέφρασε με την ακόλουθη δήλωση τη βαθύτατη λύπη του: «Ο θάνατος του Στρατηγού Γρίβα Διγενή συνεκίνησε βαθύτατα τον Κυπριακόν Ελληνισμόν. Ο Στρατηγός προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις την Κύπρον και ολόκληρον το Έθνος. Πολλάκις διεφώνησα προς τον Στρατηγόν, ως προς την μέθοδον και τον χειρισμόν του εθνικού θέματος. Πολύ δε λυπούμαι, διότι από διετίας ευρισκόμην εν συνεχή διαφωνίαν διά πράξεις και ενεργείας εις τας οποίας παρεσύρθη. Ουδόλως, όμως, παραγνωρίζω την τεραστίαν προσφοράν του εις τον Απελευθερωτικόν Αγώναν του Κυπριακού Ελληνισμού, η οποία έδωκεν εις αυτόν εξέχουσαν θέσιν εις την Ιστορίαν. Ο Ελληνισμός της Κύπρου θα τιμά πάντοτε την μνήμην του Στρατηγού Γρίβα Διγενή».
Ταυτόχρονα, ο Μακάριος συγκάλεσε συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου, που αποφάσισε τριήμερο πένθος για τον μεγάλο νεκρό.
Στην κηδεία του Διγενή, στον χώρο του ιστορικού κρησφυγέτου του, παρέστησαν εκατοντάδες χιλιάδες λαού. Ανάμεσά τους αντιπροσωπίες των Ενόπλων Δυνάμεων, της Εθνικής Φρουράς, Οργανώσεων συμπολεμιστών του και πλείστων σωματείων και Οργανώσεων από την Ελλάδα και την Κύπρο.
Τρεις μέρες μετά τον θάνατό του, ημέρα της κηδείας του Αρχηγού της ΕΟΚΑ, η έγκριτη εφημερίδα της Λευκωσίας, «Ελευθερία», στη θέση του πρωτοσέλιδου κύριου άρθρου της έγραφε μεταξύ άλλων: «Σήμερα το απόγευμα ο θρυλικός Διγενής θα κατέβει στην τελευταία του κατοικία. Θα φέρει το σπαθί και την επίσημη στολή τού Στρατηγού. Το στήθος του θα κοσμούν τα παράσημά του. Για πρώτη φορά θα μπαίνει με τόσο επίσημη στολή στο ταπεινό του κρησφύγετο. Συνήθως κατέβαινε σ’ αυτό με τη στολή του αντάρτη. Για πρώτη φορά θα επαναπαύεται στις δάφνες του. Στις δάφνες που έφερε όλη η Κύπρος, για την οποία τόσο πολύ αγωνίστηκε. Δεν θα ’ναι κανένας μεγαλοπρεπής σκαλιστός τάφος. Θα είναι το μικρό του κρησφύγετο, από το οποίο διηύθυνε τον Αγώνα της ΕΟΚΑ για τρία χρόνια. Σ’ αυτό το ταπεινό κρησφύγετο χώρεσε ένας κόσμος ολόκληρος. Απ’ αυτό ο Γρίβας Διγενής δεν θα εκδίδει πια διαταγές. Θα σκορπά το φως του παραδείγματος και της αυτοθυσίας μέσα στην εθνική μνήμη, μέσα στους ουρανούς των εθνικών συνειδήσεων. Σ’ αυτό το κρησφύγετο θ’ ανάβει το κερί της ευγνωμοσύνης η εθνική σκέψη…».
Ο διευθυντής της αθηναϊκής εφημερίδας «Ακρόπολις», Χρ. Φιλιππίδης, σε άρθρο του, λίγες μέρες μετά τον θάνατο τού Διγενή, έγραψε: «Αν, μετά τους αγωνιστές του ’21, που πολεμούσαν χωρίς ελπίδα, μετά τους απερίσκεπτους Παύλους Μελάδες, μετά τους Αετούς της Πίνδου, δεν μέτρησαν ποτέ τους εχθρούς, τι θα γινόταν, αν έμενε η Ελλάδα χωρίς Ροβεσπιέρους των υπέρ πάντων αγώνων;.
»Ο Γρίβας είχε ανακηρυχθεί από τη Βουλή των Ελλήνων Άξιος της Πατρίδος. Είχε τιμηθεί όσο κανένας άλλος σύγχρονος Έλληνας, μετά τη λήξη του Αγώνα της ΕΟΚΑ. Δεν επανεπαύθη όμως στις δάφνες του, σπίτι του, να απολαμβάνει τη δόξα και τη ζεστασιά των γηρατειών του. Διάβηκε, όταν νόμισε, δίκαια ή άδικα, πως η ώρα τον καλούσε στα κρύα λημέρια, γερμένος άρρωστος στο σώμα. Αλλά με ακράδαντη πίστη τη φανατική κατάφαση στην ιδέα του Έθνους. Διάβηκε με ορθή αλύγιστη ψυχή… Ο Γρίβας Διγενής, ο σύγχρονος Ακρίτας του Γένους, ο άνθρωπος που ενσάρκωσε το πνεύμα των απελευθερωτικών κινημάτων, σ’ ολόκληρη τη Μεσόγειο, σαν λάμψη ρομαντική, αν θέλετε, αλλά γνήσια εθνική, δεν ηττήθηκε ποτέ, παραμερίστηκε από τον Χάροντα…».
Ο Διγενής είχε το μεγάλο προνόμιο να τιμηθεί, ενόσω ακόμα ζούσε, όσο κανένας άλλος Έλληνας. Από τους ύψιστους θεσμούς τόσο της Μητέρας Πατρίδας Ελλάδας, όσο και της ιδιαίτερης πατρίδας του Κύπρου. Ακόμη και από τον πιο σεβάσμιο θεσμό σύμπαντος του Ελληνισμού, την Ακαδημία Αθηνών, τον Ναό της Επιστήμης, του Λόγου και της Τέχνης. Όλοι οι κορυφαίοι του 20ού αιώνα, οι επώνυμοι, αντίπαλοι, εχθροί και φίλοι, οι Έλληνες, του απένειμαν λόγους θαυμασμού, σεβασμού, τιμής και ευγνωμοσύνης.
Στις 31 Γενάρη, τέσσερεις μέρες μετά τον θάνατό του, η Βουλή των Αντιπροσώπων σε ψήφισμά της, «Μνημονεύουσα τας εξαιρέτους υπηρεσίας, τας οποίας ο εκλιπών εθνικός ήρως προσέφερε διά την απελευθέρωσιν της ιδιαιτέρας αυτού πατρίδος Κύπρου, ανακηρύσσει τον εκλιπόντα ήρωα Στρατηγόν Γεώργιον Γρίβαν - Διγενήν άξιον τέκνον της ιδιαιτέρας αυτού πατρίδος Κύπρου».
Στις 14 Φλεβάρη 1959 η Ακαδημία Αθηνών τίμησε τον Διγενή με το ακόλουθο ψήφισμα σε πανηγυρική εκδήλωσή της: «Τύχη αγαθή έδοξε την Ακαδημία Αθηνών Γεώργιον Γρίβαν-Διγενήν και τους συν αυτώ ηρωικώς αγωνισαμένους Κυπρίους, τω χρυσώ της Ακαδημίας παρασήμω τιμήσαι, ότι των εθνικών παραδόσεων στερρώς εχόμενοι, κρατεροίς αγώσι την Κύπρον ανεξάρτητον πολιτείαν κατέστησαν, ανειπείν δε τας τιμάς εν τη μηνός Μαρτίου πανηγύρει, έτους εννάτου και πεντηκοστού εννεακοσιοστού και χιλιοστού».
Όταν ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών Σπύρος Μελάς απένειμε το Χρυσούν Μετάλλιον στον Διγενή, του έπλεξε ένα ιστορικό δοξαστικό εγκώμιο, στο οποίο αναφέρονταν και τα εξής: «Στρατηγέ Γεώργιε Γρίβα Διγενή, το όνομά σας θα μείνει αθάνατον εις την Ιστορίαν της Ελληνικής Φυλής. Εις το όνομα του μεσαιωνικού ήρωα Διγενή, τον οποίον ευστόχως εδανείσθητε διά να καλύψετε το ιδικόν σας, προσθέσατε νέαν άφθιτον αίγλην. Η εποποιία που εγράψατε με τους νεαρούς συντρόφους σας, που επλαστουργήσατε, υπερέβη κατά πολύ το έπος των Βυζαντινών ακριτών… Οι ελεύθεροι λαοί όλου του κόσμου σάς χαιρετίζουν με μυριόστομον ιαχήν, ως πρωτοπόρον μιας ανθρωπότητας που θα λιώνη τας αλύσους της εις τας φλόγας της Δικαιοσύνης..».
Κατά τη διάρκεια συνεδρίας της Ακαδημίας Αθηνών προς τιμήν του Διγενή, στις 14 Φλεβάρη 1974, ο αντιπρόεδρος του ιδρύματος, Παναγιώτης Σέπος, εκφωνώντας τον προσήκοντα λόγο, έπλεξε εγκώμιο ανάλογο με τον ύμνο που είχε πλέξει ο Σπύρος Μελάς το 1959. Μεταξύ άλλων είπε: «Απευθύνοντες σήμερον τον ύστατον χαιρετισμόν προς τον απελθόντα Στρατηγόν Γεώργιον Γρίβαν, απευθύνομεν ευλαβή χαιρετισμόν προς τον ιδανικόν, τον ανυπέρβλητον Έλληνα πολεμιστήν. Ιθύνων νους και οδηγητής του αγώνα της ΕΟΚΑ, απέδειξεν ο Διγενής κατά τα σκληρά χρόνια του αδυσώπητου αυτού αγώνος όλα τα εκπληκτικά προσόντα του, την στρατιωτική του ευστροφίαν, την οργανωτικήν του ιδιοφυΐαν, την επιτελικήν αλλά και εκτελεστικήν του δύναμιν και επιβολήν. Κατέστη κατά τα χρόνια αυτά θρύλος. Και το όνομά του απέβη σύμβολον του αγωνιζόμενου λαού, πηγή παρηγοριάς εις στιγμάς δυσχερείς και έκφρασις της πεποιθήσεως ότι ο αγών θα ήγετο εις ευτυχές τέρμα…».
ΠΗΓΗ simerini.sigmalive
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου