Η σιωπή που μίλησε πιο δυνατά
Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αντιμετώπισε την ασθένειά του με αξιοπρέπεια και πίστη. Όταν η φωνή του άρχισε να σβήνει, το βλέμμα του μιλούσε περισσότερο από χίλιες λέξεις.
Δεν κλείστηκε στη σιωπή. Συνέχισε να απευθύνεται στον λαό με ταπείνωση και θάρρος, δείχνοντας ότι η πίστη δεν υποχωρεί μπροστά στον πόνο.
Όταν επέστρεψε από το νοσοκομείο της Αμερικής
Όταν επέστρεψε από τις θεραπείες στην Αμερική,
στάθηκε μπροστά στον λαό εμφανώς καταβεβλημένος, αλλά πνευματικά όρθιος. Δεν
μίλησε για τον πόνο του· μίλησε για ευγνωμοσύνη και ελπίδα.
Ήταν λόγος ανθρώπου που είχε κοιτάξει τον θάνατο κατάματα και είχε επιλέξει να εμπιστευτεί
τον Θεό.
Το τελευταίο διάγγελμα
Λίγο πριν φύγει από τη ζωή, απηύθυνε το τελευταίο
του διάγγελμα.
Ήταν ήρεμος, συγκινημένος, αλλά καθαρός. Δεν μίλησε για τον εαυτό του. Μίλησε
για ενότητα, αγάπη και συγχώρεση.
Ήταν ο αποχαιρετισμός ενός ποιμένα που ήξερε ότι το τέλος πλησιάζει, αλλά δεν
φοβόταν.
🎥 Τα τελευταία διαγγέλματα του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου:
Η ζωντανή παρακαταθήκη
Ο Χριστόδουλος δεν άφησε πίσω του μόνο λόγια και
μνήμες.
Άφησε έργο ζωντανό, που συνεχίζει να λειτουργεί και να προσφέρει.
Ενίσχυσε και στήριξε:
- νοσοκομεία και ιδρύματα υγείας
- ορφανοτροφεία και δομές προστασίας παιδιών
- γηροκομεία και ξενώνες ηλικιωμένων
- συσσίτια και κοινωνικά παντοπωλεία
- προγράμματα στήριξης οικογενειών σε ανάγκη
Δεν μιλούσε για αγάπη· την έκανε πράξη.
Πίστευε ότι η Εκκλησία δεν μπορεί να είναι
αμέτοχη στον πόνο.
Ότι η φιλανθρωπία δεν είναι «υποχρέωση», αλλά μαρτυρία πίστεως.
Σήμερα, σε πολλές γειτονιές της Ελλάδας, άνθρωποι που δεν τον γνώρισαν προσωπικά, ζούνε από το έργο που ξεκίνησε.
Το αντίο
Όταν έφυγε, χιλιάδες άνθρωποι συνόδευσαν τη μνήμη
του.
Η παρουσία τους δεν ήταν απλώς φόρος τιμής — ήταν ευχαριστία.
Η φωνή του μπορεί να σώπασε, αλλά η ηχώ της
συνεχίζει να μας καλεί σε ευθύνη, μνήμη και ελπίδα.
Γιατί κάποιες φωνές δεν σβήνουν — γίνονται ρίζες.
Οι ευχές του Χριστόδουλου για το Πάσχα του 2026
Πασχαλινή κάρτα Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου – 2003
(προς τον Νικόλαο Μενελάου)
Τὸ φετινὸ Πάσχα σημαδεύεται ἀπὸ μία δραματικὴ
τάση ἀλλαγῆς
στὸν κόσμο, ποὺ ἀπεργάζεται καθαρὰ ἡ διαφαινόμενη ἐγκαθίδρυση τῆς
«Νέας Τάξεως» πραγμάτων, μὲ ὑπομόχλιο τὴν παγκοσμιοποίηση καὶ τὴ
χρήση τῆς ὠμῆς βίας.
Μέσα ἀπὸ τὴν κλαγγὴ τῶν ὅπλων προέρχεται ἡ
κατάρρευση τῶν ἐλπίδων
μας γιὰ τὸν διανυόμενο 21ο αἰώνα καὶ τὶς ἄδηλες ἐξελίξεις στὴν ἀποδόμηση
τοῦ κοινωνικοῦ συστήματος.
Θὰ ἔχουμε μοιραία σύγκρουση θρησκειῶν,
πολιτισμῶν, φονταμενταλισμῶν;
Θὰ γευθοῦμε τὴν πίκρα τῆς τρομοκρατίας, τῆς ἀδικίας, τοῦ θανάτου;
Ἀθυμία μᾶς κυριεύει καὶ ζόφος «ἀπὸ φόβου καὶ
προσδοκίας τῶν ἐπερχομένων
τῇ οἰκουμένῃ». (Λουκ. κα΄, 26)
Κι ὅμως, «Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες… καὶ ζωὴ πολιτεύεται».
Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ στεριώνει τὶς ἐλπίδες μας,
ἐγγυᾶται τὴ ζωή
μας, ἀναστηλώνει τὰ ἐρείπια ποὺ σωριάζει ἡ κακία.
† Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος
ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2003
Σχόλιο
Θα μπορούσε να είναι ευχετήρια κάρτα για το φετινό Πάσχα.
Είκοσι τρία χρόνια μετά, τα λόγια του μοιάζουν πιο επίκαιρα από ποτέ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου