Προκειμένου να μη διαφύγει κανένας Ελληνας ύποπτος για συμμετοχή στις επαναστατικές διεργασίες, ο σουλτάνος εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγόρευε την αποχώρηση των ραγιάδων από την Κωνσταντινούπολη
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ και η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου βρέθηκαν σε εξαιρετικά δεινή θέση, όταν έφθασε στην Κωνσταντινούπολη η είδηση του ξεσπάσματος της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Οντας ο επικεφαλής του ορθόδοξου μιλέτ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο Πατριάρχης εθεωρείτο υπόλογος απέναντι στον σουλτάνο για τις πράξεις του ποιμνίου του. Δεν ήταν λίγες οι φορές, άλλωστε, που καθαιρέθηκαν πατριάρχες ή και εκτελέστηκαν με εντολή του σουλτάνου, διότι είχαν διαδοθεί φήμες πως ετοιμαζόταν κάποια εξέγερση των χριστιανών της αυτοκρατορίας. Επομένως, ήταν εύλογη η ανησυχία του Πατριαρχείου για τα μέτρα που θα λάμβανε ο σουλτάνος ως απάντηση στην Επανάσταση.
