Του Παντελή Σαββίδη
Λίγο πριν την 24η Φεβρουαρίου, ημέρα κατά την οποία ο ρωσικός στρατός εισέβαλε στην Ουκρανία, σε συνεντεύξεις με ρωτούσαν αν εκτιμώ πως θα υπάρξει εισβολή. Η απάντησή μου ήταν όχι. Και αυτό, όχι διότι συμμετείχα στις κλειστές συσκέψεις του Πούτιν. Έβαζα κάτω την λογική. Λαμβάνοντας υπόψη ό,τι διάβαζα και όποια πληροφορία είχα, εκτιμούσα πως ο Πούτιν θα μπορούσε να κλιμακώσει ένα κράμα στρατιωτικής πίεσης, χωρίς εισβολή, και διπλωματικής κινητικότητας για να πετύχει αυτό που επιθυμούσε. Λίγο πολύ το προσδιόριζα στις σημερινές του απαιτήσεις αυτό που θα ήθελε.

















































