
Το
Διαδίκτυο είναι γεμάτο από ιστορίες για τις «χημικές ουρές» της
γεωμηχανικής για την καταπολέμηση της «υπερθέρμανσης του πλανήτη» μέχρι
πρόσφατα.
Είναι μεγάλα και σταθεροποιούνται σε ένα καλά καθορισμένο πρότυπο που τα
μετατρέπουν αργά σε τεχνητά σύννεφα. Κύριο μέλημα είναι ότι
εκτόξευαν τόνους ενώσεων αργιλίου νανο-μεγέθους. Έχει
αποδειχθεί στην επιστημονική και ιατρική βιβλιογραφία ότι τα
νανοκλίμακα σωματίδια είναι απείρως πιο αντιδραστικά και παράγουν μια
έντονη φλεγμονή σε έναν αριθμό ιστών.
Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι η επίδραση που έχουν αυτά τα
νανοσωματίδια στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, και σε μια αυξανόμενη
λίστα των νευροεκφυλιστικών ασθενειών συμπεριλαμβανομένης της άνοιας του
Alzheimer, της νόσου του Parkinson και η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση
(ALS), οι οποίες συσχετίζονται ισχυρώς της περιβαλλοντικής έκθεσης με
το
αλουμίνιο.