Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

Πόντος:Πολιτισμός και γενοκτονία

1. Εισαγωγή

    Η ιστορία του Ελληνισμού του Εύξεινου Πόντου, ξεκινά από το μύθο, από τότε που ο Φρίξος και η Έλλη ταξίδεψαν πάνω στο Χρυσόμαλλο Δέρας για να αποφύγουν τη θυσία τους από τους θεούς του Ολύμπου. Ακολούθησε ο θάνατος της Έλλης και ο Φρίξος με την άφιξή του στην Κολχίδα ανέθεσε τη φύλαξη του πολύτιμου Δέρατος στο βασιλιά Αιήτη. Η Αργοναυτική εκστρατεία, με τον Ιάσονα και πλήρωμα απ' όλες τις ελληνικές πόλεις, αποτέλεσε την προσπάθεια για την κτήση του Χρυσόμαλλου Δέρατος και την απόπειρα για εποικισμό της περιοχής, που αρχίζει αμέσως μετά τον Τρωικό πόλεμο, το 1100 π.Χ.

1.050.000 ΘΥΜΑΤΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΠΟΝΤΙΩΝ

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΥΤΟΠΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ
 
Πριν αναφερθούμε στα γεγονότα που αφορούν το ελληνικό στοιχείο του Πόντου, θα έπρεπε πρώτα να γνωρίσουμε τον πολύπαθο αυτό τόπο και εν συντομία την ιστορία του μέχρι την περίοδο που άρχισε το ξεκλήρισμα και ο εκτοπισμός.
    1) Ο Πόντος: Είναι επαρχία της Μικράς Ασίας στο βόρειο τμήμα της Τουρκίας. Βόρεια βρέχεται από τον Εύξεινο Πόντο, ανατολικά συνορεύει με την Κολχίδα, δυτικά με την Παφλαγονία και νότια με την Καππαδοκία.

Η Μάχη των Δολιανών

Οι Έλληνες επαναστάτες υπό τον Νικηταρά νικούν τους Οθωμανούς Τούρκους στα Δολιανά της Αρκαδίας στις 18 Μαΐου 1821 και επισφραγίζουν τη μεγάλη νίκη στο Βαλτέτσι (12-13 Μαΐου). Ο κλοιός γύρω από την Τριπολιτσά σφίγγει, σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Μετά την ήττα στο Βαλτέτσι, το σχέδιο των Τούρκων για προέλαση στη Μεσσηνία από το δρόμο της Μεγαλόπολης είχε αποτύχει. Έτσι, ο κεχαγιάμπεης του Μοριά Μουσταφάμπεης, υποχρεώθηκε να αναθεωρήσει τον σχεδιασμό του και να εφαρμόσει άλλη τακτική για να αντισταθμίσει την ήττα του.

Η Μάχη του Φραγκοκάστελλου

Μάχη στο πλαίσιο του απελευθερωτικού αγώνα στην Κρήτη, που διεξήχθη στις 18 Μαΐου 1828, μεταξύ των δυνάμεων του τουρκαλβανού Μουσταφά Πασά και του ηπειρώτη οπλαρχηγού Χατζημιχάλη Νταλιάνη, γύρω από το ενετικό κάστρο Φραγκοκάστελλο κοντά στα Σφακιά.
Τους τελευταίους μήνες του 1827 έγιναν μεγάλες προσπάθειες να αναζωπυρωθεί η επανάσταση στην Κρήτη, ώστε να είναι δυνατή η προβολή επιχειρημάτων για την ένταξη της μεγαλονήσου στο νέο ελληνικό κράτος, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Λονδίνου της 6ης Ιουλίου 1827.Οι προσπάθειες, όμως, απέτυχαν, εξαιτίας τόσο της κυριαρχίας των Οθωμανών στην Κρήτη, όσο κυρίως των αντιζηλιών στο ελληνικό στρατόπεδο, που απέκλειαν συντονισμένες ενέργειες. Έτσι, επιλέχθηκε να αναλάβει την ηγεσία των ελληνικών δυνάμεων στην Κρήτη ο ηπειρώτης οπλαρχηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης, 52 ετών, με πλούσια δράση στον απελευθερωτικό αγώνα του '21.

ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΣΤΙΣ ΑΙΓΕΣ;

"Κρυμμένο" εδώ και μισό αιώνα στην αποθήκη του μουσείου της Βέροιας το μικρό μαρμάρινο άγαλμα από τις Αιγές είναι μια απροσδόκητη μαρτυρία για την βασιλική μητρόπολη στα χρόνια της κατάλυσης του βασιλείου των Μακεδόνων...

Μια μεγαλοπρεπής γυναικεία μορφή με το κέρας της Αφθονίας στο χέρι, ντυμένη με πέπλο και χιτώνα όπως παραδοσιακά οι βασίλισσες των Μακεδόνων, το χαρακτηριστικό επίβλημα τυλιγμένο χαλαρά γύρω από τους γοφούς σύμφωνα με την μόδα της εποχής....


Είναι απεικόνιση της θεάς Τύχης ή μήπως μιας θεοποιημένης βασίλισσας που εμφανίζεται στις Αιγές σαν μια θεά Ευετηρία, όπως οι ομόλογες της της Αιγύπτου και της Συρίας;

Και αν ισχύει το δεύτερο, ποια μπορεί να είναι; Μήπως η Λαοδίκη V, γόνος του οίκου των Σελευκιδών και σύζυγος του Περσέα της Μακεδονίας που το πορτραίτο της εμφανίζεται στα νομίσματα του δευτερου συζύγου της του Σελευκίδη Δημητρίου Ι;

Η διάλυση του Σκοπιανού

Του Ν. Λυγερού

Για να είμαστε ειλικρινείς, είναι πλέον αυτονόητο ότι όλοι όσοι έχουν παρουσιαστεί ως οι υπέρμαχοι μιας επίλυσης που έπρεπε να είχε ήδη γίνει εδώ και καιρό, τώρα προσπαθούν να καλύψουν τα νώτα τους για να μην φανεί ότι έχουν αποτύχει σε όλα τα επίπεδα. Έτσι οι ριζοσπαστικοί σύντροφοι δεν κατάφεραν να σπάσουν τις ρίζες του Ελληνισμού, επειδή η ιδεολογία τους δεν άντεξε τη θέληση του ελληνικού λαού. Οι πολιτικάντικες κομπίνες που προσπαθούν να παρουσιάσουν θετικά, αποτελέσματα που δεν έχουν συνοχή, δεν πετυχαίνουν τον σκοπό τους γιατί ξέρουμε για την πραγματικότητα της γεωπολιτικής.