Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Η τελευταία ομιλία του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης

Στο «Χρονικόν» του, ο Γεώργιος Φραντζής περιέγραφε όλα τα γεγονότα της περιόδου μεταξύ 1413 και 1477, ένα πολύτιμο ιστορικό υλικό, για μια από τις σημαντικότερες περιόδους στην ιστορία της ευρύτερης περιοχής.

Μεταξύ άλλων, δεν θα μπορούσε να λείπει μια λεπτομερέστατη αναφορά στην πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης, το Μάιο του 1453. Από τις περιγραφές αυτές, αξίζει να σταθούμε στο βράδυ της 28ης Μαΐου, την παραμονή της άλωσης, όταν όλοι οι κάτοικοι της πόλης διέβλεπαν το επικείμενο τέλος, την ήττα.

Η απάντηση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου...στο μνημόνιο του Σουλτάνου...

«Το δέ τήν πόλιν σοί δοῦναι οὔτ' ἐμόν ἐστί οὔτ' ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινή γάρ γνώμη πᾶντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καί οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν»»
                                                                   ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ


Σαν σήμερα προτείνει μνημόνιο ο Σουλτάνος στον τελευταίο παντελονάτο ηγέτη της Πόλης.
Ο βασιλιάς-πολεμιστής αρνείται βεβαίως με μια επίσης παντελονάτη απάντηση, "σε έναν νόμο και με ένα άρθρο" που έλεγε και ο ακατανόμαστος τωρινός "ηγέτης..."
"«Το να σου παραδώσω την Πόλη, δεν είναι θέμα ούτε δικό μου ούτε άλλου κατοίκου της, καθώς με κοινή απόφαση όλοι αυτοπροαίρετα θα πεθάνουμε και δε θα λογαριάσουμε τη ζωή μας»"

Κωνσταντίνος Δραγάσης Παλαιολόγος 29 Μαΐου 1453- ένα έντιμο τέλος

Μια σκόνη το μυαλό μου όταν αναλογίζομαι την μορφή σου.
Όταν σκέφτομαι τα βήματά σου, εκείνα τα σταθερά και συνάμα απελπισμένα καθώς τα φαντάζομαι μέσα στην δίνη του αναπόφευκτου του τέλους. Τα βήματά σου τα μετρημένα που καλά ήξερες πού σε οδηγούσαν...

Κλήθηκες να παραλάβεις μια χαμένη αυτοκρατορία. Μια αυτοκρατορία μόνο κατ'όνομα, ούτε βασίλειο δεν ήταν πια.
Πού να βασιλέψεις; Σ'αυτήν την πόλη με τα ρημαγμένα τείχη;
(στο τίποτε είν'το βασίλειό σου, στο πουθενά είναι ο θρόνος σου.)
Τι σκήπτρο κρατάς, τι στέμμα έχεις στην κεφαλή, τι χρώμα πορφυρό έχει ο μανδύας σου, πώς είσαι ενδεδυμένος Βασιλέα;
(σκούρο, πιο σκούρο πορφυρό λες κι είναι μαύρο αίμα)
Τίποτε δεν σε τυλίγει εκτός από μια ατέλειωτη νύχτα, μανδύας ολοκέντητος με ελπίδες δεν υπάρχει, το υφάδι του είναι η οδύνη και το στημόνι η απελπισία.
Μόνος να μένεις, ισχνή φιγούρα σε θωρώ στητό να βαδίζεις διαβάτη της σκοτεινιάς και του θανάτου στο δύσβατο το μονοπάτι απαρέγκλιτα.

Η Αλωση της Πόλης (του σερ Στήβεν Ράνσιμαν)

Του Σέρ Στήβεν Ράνσιμαν

Το απόγευμα της Δευτέρας, 28 Μαΐου, ήταν καθαρό και λαμπερό. Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει προς το δυτικό ορίζοντα, έλαμπε κατ’ ευθείαν επάνω στα πρόσωπα των υπερασπιστών στα τείχη, σχεδόν τυφλώνοντάς τους. Αυτή ήταν η ώρα που ξεκίνησε η δραστηριότητα στο τουρκικό στρατόπεδο. Άνδρες παρουσιάστηκαν κατά χιλιάδες για να ολοκληρώσουν το παραγέμισμα της τάφρου, ενώ άλλοι έφερναν κανόνια και πολεμικές μηχανές. Λίγο μετά τη δύση ο ουρανός συννέφιασε και έπεσε μια ραγδαία βροχή. Αλλά οι εργασίες συνεχίστηκαν χωρίς διακοπή, και οι Χριστιανοί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε για να τις σταματήσουν. Περίπου στις μιάμιση το πρωί ο σουλτάνος έκρινε ότι όλα ήταν έτοιμα και έδωσε τη διαταγή για την επίθεση.

Τι απέγιναν οι Παλαιολόγοι που επέζησαν της Άλωσης;

Η Δυναστεία των Παλαιολόγων ήταν η τελευταία αυτοκρατορική οικογένεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ιδρυτής της αυτοκρατορικής δυναστείας ήταν ο Μιχαήλ (Η΄) Παλαιολόγος, ο οποίος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας το 1261, όταν ανακατέλαβε την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσε την Λατινική Αυτοκρατορία η οποία είχε ιδρυθεί μετά την Δ΄ Σταυροφορία. Η Δυναστεία των Παλαιολόγων διήρκεσε μέχρι τις 29 Μαΐου 1453 και την άλωση της Κωνσταντινούπολης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, με τελευταίο βυζαντινό αυτοκράτορα των Κωνσταντίνο ΙΑ΄ Παλαιολόγο.
Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε πέντε αδέλφια. Τον Ιωάννης (που βασίλεψε πριν τον Κωνσταντίνο και πέθανε το 1448), το Θεόδωρο (που πέθανε λίγους μήνες πριν τον Ιωάννη), τον Ανδρόνικο, τον Δημήτριο και τον Θωμά.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Aπό το ektimotheou

" ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΡΑ 27 ΜΑΐΟΥ 1990 "
" Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία " ( Κάλβου:Ωδή εις Σάμον )
Με την σκέψη αυτή του Κάλβου ,Παναγιώτατε* Πάτερ και Δέσποτα,Ποιμενάρχα της Αγιωτάτης και Θεοστηρίκτου Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.Ευστάθιε και αγαπητοί εν Χριστώ Πατέρες και Αδελφοί,με την σκέψη αυτή ,καταθέτω τον στέφανο των λογισμών μου,προ του Μεγάλου και ,δυστυχώς ,τελευταίου Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου ΙΑ΄του Παλαιολόγου,εντός του πανιέρου τούτου χώρου, εις τον οποίο γονυπετής εδέχθη υπό μακαριστού Προκατόχου της Υμετέρας Παναγιότητος το χρυσοποίκιλτο διάδημα της Αυτοκρατορικής εξουσίας και τιμής,το οποίο έμελλε επί της κεφαλής αυτού να μεταβληθεί εις ακάνθινο κατ΄αρχή , εις φωτεινό μετέπειτα,στέφανο θυσίας αλλά και δόξης αιωνίου.
Η αρετή και η τόλμη αποτελούσαν τα κοσμήματα του Αυτοκράτορα.

ΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ...Οι τελευταίες στιγμές της Βασιλεύουσας

Από το dogma.gr
 Θεοδοσιανά τείχη. Μέγα τείχος. Βράδυ Δευτέρας.28 Μαΐου. Ο Ιωάννης Ιουστινιάνης άφησε το βλέμμα του να πλανηθεί στην γεμάτη άταφα πτώματα, πεδιάδα του Λύκου. Σε λίγη ώρα θα ξημέρωνε. Η Πόλη των πόλεων, θα ζούσε άλλη μια ημέρα σκληρής πολιορκίας.

Ο καιρός δεν ήταν πολύ κρύος, είχε όμως μια υγρασία που τρυπούσε τα κόκαλα.

Τύλιξε τον βαρύ μαύρο μανδύα του πάνω από την πανοπλία του. Ήταν κουρασμένος. Όλα τα μέλη του πονούσαν φρικτά. Στην σκουρόχρωμη μεταλλική του πανοπλία, η υγρασία σχημάτιζε μικρά αυλάκια νερού που έπεφταν στο έδαφος.

Στο βάθος, στο στρατόπεδο του Αμιρά, η νύχτα είχε γίνει μέρα από τις εκατοντάδες φωτιές που είχαν ανάψει. Τα τύμπανα δεν σταματούσαν λεπτό να χτυπούν. Οι κραυγές και οι επικλήσεις στον Θεό τους, ακουγόταν καθαρά μέχρι τα τείχη που στέκονταν ο ίδιος.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ (βράδυ) 28 ΜΑΪΟΥ 1453
«ΧΡΟΝΙΚΟ», του Γεωργίου Φραντζή


Επίσης, ο αυτοκράτορας συγκέντρωσε εκείνο το φοβερό βράδυ της Δευτέρας όλους τους άρχοντες, τους δημάρχους, τους εκατόνταρχους και τους άλλους βαθμοφόρους του στρατού, στους οποίους είπε τα παρακάτω λόγια:
«Ευγενέστατοι άρχοντες, εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, γενναιότατοι στρατιώτες, τιμημένοι και πιστοί πολίτες, ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας αποφάσισε να μας πιέσει ακόμα περισσότερο με όλα τα πολεμικά μέσα και τεχνάσματα που διαθέτει.
Θέλει να αρχίσει γενική επίθεση και πόλεμο από την ξηρά κι από τη θάλασσα, έτοιμος να μας δαγκώσει σαν φαρμακερό φίδι και να μας καταβροχθίσει σαν ανήμερο λιοντάρι. Γι' αυτό το λόγο σας παρακαλώ να φερθείτε με γενναιότητα και θάρρος, όπως κάνατε μέχρι τώρα, απέναντι στους εχθρούς της πίστης μας. Αφήνω στα χέρια σας την τύχη της δοξασμένης και λαμπρής πατρίδας μας, της μεγαλοπρεπέστατης και ευγενούς βασιλεύουσας όλων των πόλεων.