Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Οι Κούρδοι αντιστέκονται στη δικτατορία της Τουρκίας - Η κυβέρνηση του τέλους - Η αστάθεια του Κοσσυφοπεδίου

Οι Κούρδοι αντιστέκονται στη δικτατορία της Τουρκίας
Του Ν. Λυγερού


Οι Κούρδοι είναι ικανοί ν’ αντισταθούν στη δικτατορία της Τουρκίας, διότι έχουν ένα όραμα που είναι ριζικά διαφορετικό από κάθε τουρκικό δόγμα. Οι Κούρδοι θέλουν να δημιουργήσουν μια δημοκρατική ένωση, η οποία να λειτουργεί κατ’ αναλογία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι όχι μόνο αποδέχονται διάφορους πολιτισμούς αλλά θεωρούν ότι η διαφορά κάνει τη διαφορά και αποτελεί πλούτο και για το μελλοντικό Κουρδιστάν. Από την πλευρά της Τουρκίας, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι θέλει να κυριαρχεί στην περιοχή ακόμα και με βίαιο τρόπο.
Αντιλαμβάνεται ότι χάνει πολιτικό έδαφος κι ότι δεν μπορεί ν’ αποφύγει σε βάθος χρόνου τον διαμελισμό στην ανατολική περιοχή. Γι’ αυτόν τον λόγο, κάνει ό,τι μπορεί για να φανεί τουλάχιστον για το φαίνεσθαι, για να πείσει τους πάντες ότι έχει τον κυρίαρχο λόγο αλλά δεν έχει βέβαια κυρίαρχη στρατηγική και οι τακτικές μανούβρες της δεν αλλάζουν απολύτως τίποτα. Είναι φανερό ότι η δικτατορία της Τουρκίας φοβάται τους Κούρδους, ό,τι και να κάνει ο ψευδοσουλτάνος. Ακόμα και η απαράδεκτη φυλάκιση του Selahattin Demirtas δεν αλλάζει τίποτα, διότι δεν ανήκει στους πολιτικούς που εγκαταλείπουν τον αγώνα ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Έτσι οι Κούρδοι που βρίσκονται ακόμα στα κατεχόμενα του Κουρδιστάν, δηλαδή εντός Τουρκίας, βλέπουν το όραμα τους να παίρνει όλο και πιο μεγάλες διαστάσεις από τότε που οι ΗΠΑ υποστηρίζουν πρακτικά και στρατηγικά τον αγώνα τους. Ας το ξέρουμε κι εμείς στην Ελλάδα και στην Κύπρο για να μην παρερμηνεύουμε τα νέα δεδομένα της στρατηγικής πραγματικότητας.

Η κυβέρνηση του τέλους
Του Ν. Λυγερού


Όσο και να προσπαθεί να καλύψει τα λάθη και τα κενά η κυβέρνηση δείχνει όλα τα στίγματα του τέλους. Λειτουργεί απεγνωσμένα για να φανεί ότι μπορεί να διαχειριστεί τις κρίσεις που προκαλεί. Φαίνεται όλο και περισσότερο ότι δεν αντέχει την πίεση που ασκεί ο ελληνικός λαός για το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας. Δεν μπορεί καν να σταματήσει τις κινήσεις του Πρωθυπουργού των Σκοπίων που τη ρεζιλεύει με τις δηλώσεις του για τη μακεδονική ταυτότητα και τη μακεδονική γλώσσα αφού αυτή μιλούσε για το λεγόμενο erga omnes. Δεν έχει πια καμία πρωτοβουλία και απλώς ελπίζει ότι ο λαός θα ξεχάσει το θέμα δηλαδή συνεχίζει να μη συνειδητοποιεί τι έχει προκαλέσει από τον Ιανουάριο του 2018. Και σαν να μην έφταναν αυτά, ήρθαν και οι πυρκαγιές για να αποδείξουν πόσο επικίνδυνη είναι η ασχετοσύνη αρχικά και το πλαίσιο μιας προπαγάνδας του χάους που θέλει να αποκρύψει και τις τραγικές κινήσεις και τις απαράδεκτες πράξεις που κατέληξαν να μετατρέψουν μια φυσική καταστροφή σε συλλογικό έγκλημα. Ειδικά στο Μάτι, όλες οι πληροφορίες που έρχονται πλέον χωρίς να μπορεί κανείς να σώσει την κατάσταση δείχνουν όλο και πιο ξεκάθαρα ότι κανένας δεν κατάφερε να πάρει τις σωστές αποφάσεις την κατάλληλη ώρα. Έχουμε μια κυβέρνηση που ζει τα τελευταία της και προσπαθεί ν' αρπάξει ότι μπορεί φεύγοντας γιατί ξέρει ότι δεν θα επανέλθει. Με τόσα λάθη έχει κάψει και τις ιδέες της αριστεράς που δεν ζήτησε τίποτα. Έτσι όπως δημιουργήθηκε έτσι τελειώνει μια δραματική πορεία που κατέληξε σε εθνική τραγωδία.

Η αστάθεια του Κοσσυφοπεδίου
Του Ν. Λυγερού


Όσο και να προσπαθούν οι κυβερνητικοί κύκλοι να μας πείσουν ότι το πλαίσιο του προσυμφώνου είναι ικανό να σταθεροποιήσει την περιοχή των Βαλκανίων, φαίνεται πως αντιθέτως δεν έλυσε κανένα πρόβλημα. Το γεγονός ότι η Αλβανία έχει ήδη δηλώσει ότι δεν θα έχει πια σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο από τις αρχές του 2019, πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι θα δούμε μια ένωση του αλβανικού στοιχείου και θα είναι μια επιπλέον αμφισβήτηση των σερβικών συνόρων. Από την άλλη το βόρειο μέρος του Κοσσυφοπεδίου όπου βρίσκεται μια σερβική πλειοψηφία προσπαθεί να αυτονομηθεί και μάλιστα με το όραμα της ένωσης προς τη Σερβία. Επίσης το Κοσσυφοπέδιο θέλει να επεκταθεί ανατολικά σε άλλη περιοχή της Σερβίας όπου υπάρχει αλβανική πλειοψηφία και αυτό ανησυχεί τη Σερβία που δεν έχει πάψει να διαχειρίζεται εθνικά προβλήματα από τότε που αποφάσισε ν' αλλάξει όνομα. Άλλωστε σε αυτό το γεγονός οφείλεται και η απόσχιση του Μαυροβουνίου που της αφαίρεσε την πρόσβαση στη θάλασσα αλλά και την έννοια της ΑΟΖ. Έτσι τα Σκόπια που έχουν το ένα τέταρτο του πληθυσμού τους με αλβανικές ρίζες, βλέπουν όλες αυτές τις εξελίξεις ως μια αμφισβήτηση της συνολικής κατάστασης στην περιοχή. Επίσης δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι η ζώνη που κυριαρχούν οι Αλβανοί στα Σκόπια συνορεύει και με την Αλβανία και με το Κοσσυφοπέδιο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου