ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ: Ο ΣΤΡΑΤΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Σειρά άρθρων: 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 Από την προετοιμασία στο Έπος (3/10)

Του Νικόλαου Μενελάου
Τέως Προέδρου Σωματείου Ταχυδρόμων Νομού Αχαΐας

Από τα πρώτα χρόνια έως την παλινόρθωση της μοναρχίας (1883–1935)

Ο Αλέξανδρος Παπάγος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 9 Δεκεμβρίου 1883, σε μια οικογένεια στενά συνδεδεμένη με τον στρατό και την ελληνική κοινωνική και πολιτική ζωή. Πατέρας του ήταν ο αξιωματικός του Πυροβολικού και μετέπειτα αντιστράτηγος Λεωνίδας Παπάγος, ενώ μητέρα του ήταν η Μαρία Αβέρωφ.

Το οικογενειακό περιβάλλον έμοιαζε να τον κατευθύνει προς τη στρατιωτική σταδιοδρομία, αν και ο ίδιος αρχικά ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. Το 1901 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έναν χρόνο αργότερα, όμως, εγκατέλειψε τις νομικές σπουδές και στράφηκε οριστικά προς τον στρατό.

Καθώς δεν μπορούσε πλέον, λόγω ηλικίας, να εισαχθεί στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, επέλεξε να εκπαιδευτεί στο εξωτερικό. Από το 1902 έως το 1904 φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή των Βρυξελλών και στη συνέχεια, από το 1904 έως το 1906, στη Σχολή Εφαρμογής Ιππικού της Υπρ στο Βέλγιο.

Προκαλεί η Yeni Şafak: «Εργαλείο ειρήνης» το casus belli της Τουρκίας – «Αξιοποιήστε τον Ερντογάν όσο είναι ακόμη στην εξουσία»

«Η αντιτουρκική ρητορική είναι σαν ασπιρίνη για την ελληνική πολιτική»

Ως μια ευκαιρία που η Ελλάδα δεν πρέπει να αφήσει να χαθεί παρουσιάζει η φιλοκυβερνητική Yeni Şafak την παραμονή του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην τουρκική προεδρία, αναπαράγοντας τις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Αιγαίο.

Η τουρκική εφημερίδα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις επικρίσεις του υπουργού Εξωτερικών κατά της ελληνικής πολιτικής σκηνής, αλλά και στην προσπάθειά του να παρουσιάσει το casus belli ως μέσο διατήρησης της ειρήνης.

Αφορμή για το δημοσίευμα αποτέλεσε η συνέντευξη του Φιντάν στην εφημερίδα «Τα Νέα», μετά την ομιλία του στο Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής στις Βρυξέλλες. Η Yeni Şafak προβάλλει την άποψη ότι η Άγκυρα επιδιώκει την επίλυση των διαφορών, ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις αποφεύγουν τις αναγκαίες αποφάσεις εξαιτίας του πολιτικού κόστους.