– Η αστυνομία σε άλλα μέρη έχει υποκύψει στις πιέσεις των ιδεολόγων.
«Είμαι 8 χρονών και ήρθα εδώ σήμερα επειδή θέλω οι άντρες να σταματήσουν να σκοτώνουν γυναίκες.»
Ιδού ένα κοριτσάκι που συμμετείχε σε μια συγκέντρωση για την ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών το περασμένο Σαββατοκύριακο, όπως φαίνεται στο βίντεο του ABC στο Tiktok που καλύπτει τις διαμαρτυρίες σε εθνικό επίπεδο. Είναι δύσκολο να το ξεπεράσει κανείς ως παράδειγμα της μοχθηρής αντιανδρικής προπαγάνδας που ξεχύνεται από τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό μας φορέα κάθε εβδομάδα.
Φυσικά, η ανησυχία τους να σταματήσουν οι άνθρωποι να σκοτώνονται μεταξύ τους λειτουργεί μόνο μονόπλευρα. Ρίξτε μια ματιά σε μερικές από τις βίαιες πράξεις γυναικών που αναφέρθηκαν στην Αυστραλία αυτή την εβδομάδα:
- Η Ellouisa Brighton Gibson, μια 36χρονη μητέρα από το Toowoomba, κατηγορήθηκε για φόνο, αφού φέρεται να περιέλουσε τα παιδιά της με βενζίνη ενώ κοιμόντουσαν και στη συνέχεια τους έβαλε φωτιά. Η πυρκαγιά σε σπίτι στο Κουίνσλαντ στις 7 Μαΐου σκότωσε και τα τρία παιδιά και έκαψε σοβαρά τα εγκαύματα στον σύντροφό της.
- Μια γιαγιά στην Κεντρική Δυτική Νέα Νότια Ουαλία συνελήφθη αφού δύο παιδιά βρέθηκαν νεκρά κατά τη διάρκεια ελέγχου πρόνοιας. Στις 5 Μαΐου, τα πτώματα δύο αγοριών, ηλικίας έξι και επτά ετών, βρέθηκαν στο σπίτι τους στο Κούναμπαραμπράν.
- Η 24χρονη Κόρμπι Τζιν Γουόλπολ περιέλουσε με βενζίνη τον Τζέικ Λόντερ, έναν «φίλο ζωής», και του έβαλε φωτιά, έχοντας εξοργιστεί από ένα σεξιστικό σχόλιο, όπως ενημερώθηκε το Περιφερειακό Δικαστήριο του Άλμπουρι στις 8 Μαΐου. Το πενήντα πέντε τοις εκατό του σώματος του κ. Λόντερ είχε καεί, πέρασε 74 ημέρες σε μονάδα εγκαυμάτων στη Μελβούρνη και υποβλήθηκε σε 10 χειρουργικές επεμβάσεις.
- Στις 9 Μαΐου, μια μητέρα τεσσάρων παιδιών από το Gold Coast δήλωσε ένοχη για 22 αδικήματα, το πιο σοβαρό από τα οποία ήταν η καταδίωξη του συντρόφου της στον δρόμο στο Ashmore και η προσπάθειά του να τον μαχαιρώσει στο κεφάλι με ένα μαχαίρι.
- Η 60χρονη Άννα Μαρία Ντι Πίντο, η οποία φέρεται να κυνήγησε και να μαχαίρωσε τον σύζυγό της λέγοντας «σύντομα θα αιμορραγήσεις» και «πρέπει να πεθάνει», δήλωσε ένοχη για απόπειρα ανθρωποκτονίας στο Ειρηνοδικείο της Αδελαΐδας στις 7 Μαΐου.
- Μια 34χρονη influencer των μέσων κοινωνικής δικτύωσης κατηγορήθηκε μαζί με τον σύντροφό της ότι βασάνισαν την κόρη της και την τράβηξαν φωτογραφίες της σε «τεράστια αγωνία και πόνο» για να αποσπάσουν δωρεές. Στις 7 Μαΐου, οι κατηγορίες εναντίον του συντρόφου της αποσύρθηκαν , αλλά η μητέρα του παιδιού αντιμετωπίζει τώρα 72 κατηγορίες.
- Η Ανέτ Λουίζ Ρουθ Χάνκοκ, 56χρονη γυναίκα από την Τασμανία, κρίθηκε ένοχη στις 13 Μαΐου για την δολοφονία του συντρόφου της με μαχαίρωμα κατά τη διάρκεια ενός καβγά εν μέσω μέθης μέσα στο διαμέρισμά του στο Χόμπαρτ πριν από τρία χρόνια.
Και μετά, φυσικά, είδαμε τη δεύτερη εβδομάδα της δίκης της Erin Patterson για την τριπλή δολοφονία , η οποία κατηγορήθηκε ότι δηλητηρίασε συγγενείς της με μια γαλότσα από βοδινό κρέας εμποτισμένη με θανατηφόρα μανιτάρια – στο Morwell της Βικτώριας, τον Ιούλιο του 2023.
Πώς σας φαίνεται αυτός ο απολογισμός βίας κατά των ανδρών – όλα αυτά στις ειδήσεις την ίδια εβδομάδα, καθώς οι γυναίκες διαδηλώνουν στους δρόμους ισχυριζόμενες ότι οι γυναίκες είναι τα μόνα θύματα; Λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις που αφορούν βίαιες γυναίκες αναφέρονται μόνο σε σύντομα ρεπορτάζ, αν όχι καθόλου. Τα επαίσχυντα, άξεστα μέσα ενημέρωσης μας είναι πολύ τρομοκρατημένα από το φεμινιστικό λόμπι για να δώσουν οποιαδήποτε σωστή κάλυψη σε αυτές τις ιστορίες, πόσο μάλλον να εξαγάγουν οποιαδήποτε συμπεράσματα σχετικά με αυτή τη σαφή απόδειξη της αμφίδρομης φύσης της ενδοοικογενειακής βίας.
Και όταν οι δημοσιογράφοι αναφέρουν τη γυναικεία βία, αυτή παρουσιάζεται πάντα ως αποτέλεσμα ψυχικής ασθένειας ή ιστορικού κακοποίησης, πάντα από άνδρα. Σπάνια η συμπεριφορά χαρακτηρίζεται ως ενδοοικογενειακή βία, και οι δημοσιογράφοι προωθούν ευχαρίστως τις αρετές του δράστη ως καλούς γονείς, ευγενικούς γείτονες κ.λπ. - περιγραφές που πλέον είναι εντελώς ταμπού όταν συζητάμε για άνδρες παραβάτες.
Η πιο επαίσχυντη από τις ιστορίες αυτής της εβδομάδας είναι η φερόμενη δολοφονία των τριών παιδιών της από την Ellouisa Brighton Gibson, η οποία θυμίζει την τραγωδία της Hannah Clarke το 2020 , όπου μια μητέρα από το Μπρίσμπεϊν και τα τρία παιδιά της σκοτώθηκαν σε πυρκαγιά αυτοκινήτου που άναψε ο αποξενωμένος σύντροφός της. Η δολοφονία της Clarke προκάλεσε άμεση οργή στα μέσα ενημέρωσης σε όλη τη χώρα, οδηγώντας σε συνεντεύξεις Τύπου, δημόσιες έρευνες, νέες φιλανθρωπικές οργανώσεις και αλλαγές στη νομοθεσία. Η Hannah Clarke είναι πλέον μια φεμινιστική τραγική ηρωίδα, μέρος της κοινωνικής μας ιστορίας. Εκείνη τη χρονιά ανακηρύχθηκε μία από τις «Γυναίκες της Χρονιάς» του περιοδικού Marie Claire .
Εν τω μεταξύ, η ιστορία της Ellouisa Brighton Gibson βυθίζεται χωρίς ίχνος, με ελάχιστα ρεπορτάζ πέρα από τα πρώτα ελάχιστα νέα και την επακόλουθη δικαστική απόφαση να της απαγγελθούν κατηγορίες για φόνο. Μόνο η εφημερίδα The Australian ανέφερε ότι ένα μεγαλύτερο παιδί είπε στην αστυνομία ότι την είδε να βάζει φωτιά και ότι προσπάθησε επίσης να κάψει τον σύντροφό της. Η αντίθεση με τη δολοφονία της Hannah Clarke είναι πιο αποκαλυπτική.
Όλα αυτά έβαλαν τις βάσεις για ένα πολύ επίκαιρο βίντεο που έφτιαξα αυτή την εβδομάδα με μια γυναίκα που έχει πολλά να πει για τον τρόπο με τον οποίο ο φεμινισμός διαστρεβλώνει την προσέγγισή μας στην ενδοοικογενειακή βία, ιδιαίτερα όσον αφορά την αστυνόμευση και το δικαστικό σύστημα.
ΠΗΓΗ Bettina Arndt
Η Δρ. Fiona Girkin εργάζεται στο Ινστιτούτο Μελετών Επιβολής του Νόμου της Τασμανίας , διδάσκοντας στην αστυνομία σχετικά με την ενδοοικογενειακή βία. Όταν μου έγραψε για πρώτη φορά πριν από εννέα μήνες για να μου μιλήσει για το έργο της, με ευχαρίστησε που «είμαι πρόθυμη να προστατεύσω τους άνδρες από γυναίκες που επιδιώκουν να καταστρέψουν τη ζωή τους».
Η Fiona Girkin δεν είναι πλέον διατεθειμένη να αυτοαποκαλείται φεμινίστρια. Πριν από την τωρινή της δουλειά ως δασκάλα, εργάστηκε για 20 χρόνια στον τομέα των κοινωφελών υπηρεσιών μαζί με πολλές φεμινίστριες. «Ήταν ο πιο τοξικός χώρος εργασίας στον οποίο έχω εργαστεί ποτέ», είπε, εξηγώντας ότι είχε «συναντήσει πολλές γυναίκες που ισχυρίζονταν ότι ήταν ενσυναισθητικές, αλλά αντίθετα ασκούσαν εξουσία διαφορετικού είδους. Εκφόβιζαν και χειραγωγούσαν το προσωπικό για να αποκτήσουν εξουσία στους πόρους που κατείχαν, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων ποσών κυβερνητικής χρηματοδότησης για την παροχή υπηρεσιών».
Συναρπαστικά πράγματα, ε; Ειδικά επειδή την οδήγησε να κάνει διδακτορικό πάνω στη γυναικεία ψυχοπαθητική συμπεριφορά σε κοινοτικές υπηρεσίες! Αυτή είναι μια ιστορία για μια άλλη μέρα - σχεδιάζω ένα δεύτερο βίντεο με τη Φιόνα σχετικά με αυτό το ενδιαφέρον θέμα.
Η εμπειρία της Φιόνα με αυτή τη φεμινιστική κουλτούρα την άφησε σοκαρισμένη από την αφήγηση μίσους για τους άνδρες όπου «μόνο οι γυναίκες μπορούν να είναι οι καλές και οι άντρες είναι πάντα κακοί». Όταν υπέβαλε αίτηση για τη θέση της δασκάλας στην αστυνομία, εξήγησε ότι αρνήθηκε να διαστρεβλώσει την αλήθεια για την ενδοοικογενειακή βία - δηλαδή ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι εξίσου πιθανό να είναι δράστες.
Παραδόξως, αποδείχθηκε ότι αυτό ακριβώς αναζητούσε η διεύθυνση της αστυνομίας - κάποιον που θα έδινε στην αστυνομία σωστές πληροφορίες σχετικά με το πώς εκδηλώνεται η αμφίδρομη βία στις σχέσεις, διδάσκοντάς την να αναλύει σωστά την παρουσιαζόμενη κατάσταση, να αξιολογεί τα αποδεικτικά στοιχεία και να παίρνει προσεκτικές αποφάσεις σχετικά με το ποιον θα συλλάβει.
Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που ξεκίνησε τη δουλειά και είναι ενθουσιασμένη που ανακάλυψε ότι η αστυνομία της Τασμανίας φαίνεται να κάνει τη δουλειά της με τον δίκαιο και αμερόληπτο τρόπο που προωθεί. Το αποτέλεσμα είναι, πιστεύει, ότι συλλαμβάνονται τόσες γυναίκες όσες και άνδρες. «Οι γυναίκες σίγουρα συλλαμβάνονται, μεταφέρονται στο τμήμα για να αξιολογηθούν ως δράστες. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει στο 50% των περιπτώσεων».
Τι θα λέγατε για αυτό; Να η μικρή Τασμανία, στον βαθύ μας Νότο, που αντιστέκεται στην φεμινιστική πίεση να οπλιστούν οι νόμοι περί ενδοοικογενειακής βίας κατά των ανδρών. Αυτό έρχεται σε έντονη αντίθεση με την αδιάκοπη εκστρατεία του Κουίνσλαντ να οπλίσει την ενδοοικογενειακή βία κατά των ανδρών - δείτε το βίντεό μου με δύο αστυνομικούς που καταγγέλλουν παράνομα περιστατικά. Η συνέντευξή μου με έναν πρώην εισαγγελέα της αστυνομίας της Νέας Νότιας Ουαλίας έδειξε ότι η αστυνομία και οι εισαγγελείς σε αυτήν την πολιτεία δέχονται παρόμοια πίεση, όπως ισχύει τώρα στις περισσότερες άλλες πολιτείες και περιοχές.
Η Fiona αναφέρει ότι η αστυνομία του Tassie ενθαρρύνεται να μιλήσει και με τα δύο μέρη, να εξετάσει τα στοιχεία και από τις δύο πλευρές και να καταλάβει τι φαίνεται να συμβαίνει, και να συλλάβει το άτομο που φαίνεται να είναι υπεύθυνο. Στη συνέχεια, η υπόθεση εξετάζεται από έναν έμπειρο ανώτερο αξιωματικό, ο οποίος, με τη βοήθεια μιας εξειδικευμένης μονάδας ενδοοικογενειακής βίας, αποφασίζει εάν θα απαγγείλει κατηγορίες.
Απόδειξη ότι κάνουν το σωστό ήρθε σε ένα άρθρο του ABC πριν από 18 μήνες, το οποίο παραπονιόταν έντονα για το γεγονός ότι οι γυναίκες της Τασμανίας «ταυτοποιούνται λανθασμένα ως δράστες» ενδοοικογενειακής βίας. «Οι εργαζόμενοι στην ενδοοικογενειακή βία στην Τασμανία προειδοποιούν για μια σιγοβράζουσα κρίση λανθασμένης ταυτοποίησης: αυξανόμενες περιπτώσεις όπου η αστυνομία έχει μπερδέψει το θύμα με τον δράστη και έχει λάβει εντολή προστασίας εναντίον της ή της έχει απαγγείλει κατηγορίες για ποινικά αδικήματα - με καταστροφικές συνέπειες». Το άρθρο ισχυρίστηκε ότι πολλές από αυτές τις γυναίκες μπορούν να ανακαλέσουν αυτές τις εντολές από τους δικαστές (αναμφίβολα φοβούμενες ότι θα προκαλέσουν φεμινιστική οργή) - αλλά αυτό είναι αρκετά σαφές στοιχείο ότι η αστυνομία κάνει τη δουλειά της εφαρμόζοντας τον νόμο με αμερόληπτο τρόπο.
Η Φιόνα είναι πιο απογοητευμένη από τα δισεκατομμύρια δολάρια που διοχετεύονται στη χρηματοδότηση της ενδοοικογενειακής βίας και χρησιμοποιούνται για να υποστηρίξουν την τεράστια βιομηχανία ενδοοικογενειακής βίας που έχει ως στόχο να ντροπιάσει τους άνδρες, ενώ οι οικογένειες που κινδυνεύουν περισσότερο δεν λαμβάνουν απολύτως καμία προσοχή. «Έχουμε συγκεκριμένες διευθύνσεις που η αστυνομία γνωρίζει αρκετά καλά. Έχουν επισκεφθεί πολλές φορές τα τελευταία 20 με 30 χρόνια. Μπορεί αρχικά να έχουν δει τους γονείς και τώρα βλέπουν τα παιδιά των παιδιών που είναι βίαια».
Εξηγεί ότι αυτά τα προβλήματα βίας μεταξύ γενεών συχνά σχετίζονται με ζητήματα ναρκωτικών και αλκοόλ, τα οποία αγνοούνται εντελώς από τη βιομηχανία ενδοοικογενειακής βίας. «Αυτό με ενοχλεί. Σκέφτομαι: γιατί δεν βάζουμε χρήματα σε αυτές τις οικογένειες που έχουν γίνει κακοποιητικές από γενιά σε γενιά, για να προσπαθήσουμε να σπάσουμε τον κύκλο;»
Ακολουθεί ένα γράφημα της κυβέρνησης της Τασμανίας που δείχνει ότι, παρόλο που έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση στις αναφορές ενδοοικογενειακής βίας στην πολιτεία της, τα κρούσματα υψηλού κινδύνου που αφορούν σωματική κακοποίηση έχουν μειωθεί.
Όλη η αύξηση αφορά τις κατηγορίες χαμηλού κινδύνου, οι οποίες περιλαμβάνουν τη συναισθηματική κακοποίηση και τον καταναγκαστικό έλεγχο. «Θα μπορούσα με σιγουριά να πω ότι η σωματική πλευρά της βίας πιθανότατα μειώνεται στην πραγματικότητα», λέει η Fiona, αλλά ο διευρυμένος ορισμός σημαίνει ότι δαπανώνται πολύτιμοι αστυνομικοί πόροι για την αστυνόμευση ατόμων που υψώνουν τη φωνή τους ή είναι κακοί με τη γάτα του συντρόφου τους.
«Αν ρίξεις ένα μεγαλύτερο δίχτυ, πιάνεις περισσότερα ψάρια, έτσι δεν είναι; Νομίζω ότι αν συνεχίσουμε να διευρύνουμε τον ορισμό, η σχέση όλων θα εμπίπτει στον ορισμό της ενδοοικογενειακής βίας. Αυτό με ενοχλεί, επειδή αυτό που συμβαίνει τότε είναι ότι οι πόροι κατανέμονται τόσο αραιά που αν η αστυνομία επισκέπτεται σπίτια χαμηλού κινδύνου, θα μπορούσε ενδεχομένως να χάσει μια κλήση για ένα σπίτι υψηλού κινδύνου όπου κάποιος θα μπορούσε ενδεχομένως να πεθάνει», εξηγεί η Fiona.
Τόση καλή σκέψη από αυτή την εντυπωσιακή γυναίκα που βρίσκεται σε αυτόν τον καθοριστικό ρόλο, να εκπαιδεύει την αστυνομία για να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά και δίκαια αυτό το σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα. Βοηθήστε με να κυκλοφορήσω τη βιντεοσκοπημένη συνομιλία μου μαζί της - αξίζει ένα μεγάλο κοινό.
Η ιστορία της Fiona Girkin έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την κατάσταση στην άλλη άκρη της χώρας μας - όπου το συνδικάτο αστυνομικών του Κουίνσλαντ κάνει ό,τι θέλουν οι φεμινίστριες, ασκώντας πιέσεις στην κυβέρνηση ώστε η αστυνομία να μπορεί να εκδίδει εντολές βίας, όπως κλήσεις για παράνομη στάθμευση, οδηγώντας περισσότερους άνδρες στη φυλακή. Αλλά, ποιος ξέρει, ίσως η ιδέα της Τασμανίας για μια αμερόληπτη αστυνομική δύναμη γίνει ευρέως διαδεδομένη;
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ
Men suffer domestic abuse every day, but it is ignored/minimised/twisted to ensure that only females are victims. This amounts to corruption. It's time for attitudes to change. #VAWG is a sham. #abusehasnogender pic.twitter.com/M21dDbQCTc
— Jody John Edward (@earplifting) April 22, 2025
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου