“Τι είναι η πατρίδα μας”; Ήταν η επιδοτούμενη ψευδοϋπαρξιακή απορία, μία από τις πολλές που καλλιεργήθηκαν με σκοπό να βραχυκυκλώσουν την αδιάρρηκτη σχέση πίστης και λογικής, αυτόν το δεσμό που έκανε τη γενεσιουργό διαφορά ανάμεσα στον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα.
Όχι λοιπόν. Η πατρίδα μας δεν είναι οι
κάμποι ή οι ραχούλες. Δεν είναι τα σύνορα μας στον ‘Εβρο ή το Αιγαίο, η
“σπιθαμή που δεν παραχωρούμε”. Δεν είναι καν η Σμύρνη, η Πόλη ή ο
Πόντος, αφού και η φυσική παρουσία του Ελληνισμού ήταν πολύ μακρύτερα.
Ως το μακρινό και σήμερα ολοσκότεινο
Αφγανιστάν που κάποτε λουζόταν στο φως το Ελληνικό και περηφανευόταν.
Σήμερα η μητέρα της Σάμσια που δέχτηκε οξύ επειδή πήγε να μάθει
γράμματα, αναπολεί τις εποχές που η Ελλάδα ήταν ο ήλιος που έφερνε φως
στην πατρίδα της. Τότε που οι κοπέλες στο Αφγανιστάν μάθαιναν για τον
γενάρχη τους, Αλέξανδρο και τον ήρωα τους, Ηρακλή στα χιλιάδες σχολεία,
στα μουσεία και στα αρχαία τείχη των “προγόνων” τους…
Σήμερα, εν έτει 2012 δισεκατομμύρια
ανθρώπων δεν γνωρίζουν τι θα πει “δικαίωμα”, παιδιά και γυναίκες
θεωρούνται αντικείμενα, η Ελλάδα είναι πιο συγκεκριμένη και πιό επίκαιρη
από ποτέ.





Παράλληλα,
αργότερα μέσα στην ημέρα πραγματοποιείται νέα συνάντηση του Γάλλου
προέδρου Nicolas Sarkozy με τη Γερμανίδα καγκελάριο Angela Merkel,
ενόψει της Συνόδου Κορυφής στις 30 Ιανουαρίου και με φόντο τις
συζητήσεις για την επιβολή φόρου επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών.













Ο
Σέρβος υπουργός για το Κοσσυφοπέδιο, κ. Goran Bogdanović, επανέλαβε
σήμερα πως η διενέργεια του αναγγελμένου δημοψηφίσματος στο βόρειο
Κοσσυφοπέδιο σημαίνει, στην ουσία, νέο διχασμό ανάμεσα σε Σέρβους που
ζουν στο βόρειο Κοσσυφοπέδιο, και σε Σέρβους που ζουν νοτίως του ποταμού
Ιμπαρ, δηλ. στα νότια διαμερίσματα του Κοσσυφοπεδίου. Επιπλέον, ο κ.
Bogdanović δήλωσε για το σερβικό ραδιόφωνο του Κοσσυφοπεδίου,
σχολιάζοντας την απόφαση των Σέρβων από το βόρειο Κοσσυφοπέδιο να
διενεργηθεί δημοψήφισμα κατά τα μέσα του προσεχούς μηνός Φεβρουαρίου,
στο οποίο οι εκεί Σέρβοι πρόκειται να αποφανθούν αν επιθυμούν να δεχτούν
τους θεσμούς του ψευδοκράτους του Κοσόβου και στο βόρειο μέρος αυτής
της Επαρχίας, ότι οι Σέρβοι του βορείου Κοσσυφοπεδίου δε θα έπρεπε να
συμπεριφέρονται έτσι, και ότι οι ίδιοι θα έπρεπε να έχουν υπόψη τους και
τους Σέρβους που ζουν στο νότιο Κοσσυφοπέδιο, δηλ. νοτίως του ποταμού
Ιbar.










